November 01, 2004

دارهای پوسیده

           دار های پوسيده,نقل عکسها بدون اجازه ممنوع است. لينک دادن آزاد


  آونگ خاطره ها ي استاد معروفي بهانه شد:


به خاطر داشته باشيم
 آن خاطره ها
خود چوبه دارِ خویش را بر دوش کشيدند
که به دار خويش ايمان داشتند
جاودان
و نسل ما
با چوب پوسيده 
ای هر دم آونگ می شود
دنگ. دنگ. دنگ
و در خاطره ها گُم!

پرنیان November 1, 2004 07:14 PM
Comments

خدا به خير گذرانده است که آن انزوای سياسی عرفانی استاد معروفی بهانه نشد که در آن راستا سخن تازه‌ای بسراييد!

Posted by: همسايه at November 2, 2004 02:04 PM

سلام
آری آونگ از حرکت دست بر میدارد
سکون را انتخاب میکند
هر چند که تکاپویش در حافظه زمان ثبت است
آونگ عمر ما نیز روزی از حرکت باز خواهد ایستاد
اما....
پس بیائیم خود را و دار خود را همچو منصور و صلیبش در آینده جاودان نمائیم
شاید آئینه ای باشد که دیگران را از پوسیدن و پلاسیدن باز دارد.
م.ا

Posted by: ساکن کوی رندی at November 2, 2004 09:53 AM