November 07, 2004
کویر
من کويرم
و تو تشنه ای، خود کوير
کجاست نويد قطره ای ترکهای تشنگی مان را؟
احساس کرده ای که در حريم من
جز سکوت انديشه ای نيست؟
و جز من اميدی!
کجا برم تشنگی ام را ميان اين دو؟
پرنیان November 7, 2004 10:34 AM
Comments
کويرو دوست دارم، گون مظهر اميد و بردابريه.
Posted by: امین at November 8, 2004 05:19 PMكوير هميشه بي تاب است، هميشه تشنه، پر از حرفهاي نگفته
زمزمه باران را مي شناسد و معني خواستن را
كوير همراز نجواي مهتاب است و بوسه هاي خاك، كوير...
آري كوير يعني اميد
سلام
كوير , شب,سكوت ,آرامش, وحشت و...
كوه با نخستين سنگ آغاز ميشود , كوير نيز با اولين تركها حيات ميابد باتشنگي معني پيدا ميكند
با رگها و تركهاي سوخته و تشنه آب
چشيدن آب رگهاي كوير را ميخشكاند
پس بايد تشنه ماند چشم به راه ساقي
م.ا