February 16, 2005

السلام علی‌الحسین...

                كربلا، 1381، بین‌الحرمین
اللهم لك الحمد حمدالشاكرین لك علی مصابهم الحمد‌لله علی عظیم رزیتی اللهم ارزقنی شفاعة‌الحسین یوم‌الورود و ثبت لی قدم صدق عند‌ك مع‌الحسین و اصحاب‌الحسین الذین بذلوا مهجهم دون‌الحسین علیه‌السلام 

خدایا برای تست حمد و ستایش سپاسگذاران تو بر مصیبت زدگی آنها. ستایش خدای را بر بزرگی مصیبتم. خدایا روزیم عطا كن شفاعت امام حسین را در روز ورود به قیامت و ثابت بدار گام صدقم را نزد خود با حسین و یاران حسین، آنانكه جان دادند برای حسین علیه السلام.

پرنیان February 16, 2005 08:11 AM
Comments

" در كوي تو كشته به كه از روي تو دور"

Posted by: خلوتگزيده at February 18, 2005 09:37 PM

ولي من هميشه عاشق اين جمله بودم و شرمنده اش آن وقت كه خيلي بي تاب مي شوم: اللهم لك الحمد حمدالشاكرين لك علي مصابهم...ممنون

Posted by: خزر at February 18, 2005 01:31 PM

پرنیان بسیار عزیز سلام ... ما این واژه ها این واژه ها را تنها نخوانده ایم زیسته ایم و این کلمات نیروبخش روان خسته ی انسانهایی است که به معنای حرکت پی برده اند .. بمعنای هجرت و رفتن برای آرمانی بلند و انسانی ...به واقع همه ی این واژه ها برایم همیشه آشناست و آنچه غریب مینماید روح آتشین و دلسوخته ای است که ورای این کلمات بوده است و از خاطر ها مهجور .... بابی انت و امی یا حسین ! ....

Posted by: رضا at February 17, 2005 07:01 PM

سلام عزیزم
امیدوارم این ایام را بخوبی سپری کنی. دوست خوبم از آنجایی که عربی بلد نیستم چیزی هم از این مطلبت سر درنیاوردم. بهرحال هستند کسانی که می توانند با این واژه ها ارتباط برقرار کنند.
پایدار باشی

Posted by: خیال تشنه at February 17, 2005 06:25 PM

آن روزها نمي دانستم و نمي فهميدم كلماتي را كه براي غريب بودند و مبهم!
اولين بار زمزمه اش مي كردم در هواي نم زده و باراني! آفتاب چه بازي غريبي داشت روي آبي حوض و پولكهاي ماهي!
مي رقصيدم روي كلمات ميان بازي دستا نش كه بوي ياس مي داد و نم باران
حرفها برايم معني تازه اي گرفتند و آميختند با زيباترين خاطراتم
حالا كه دلم تنگ مي شود، دل به دريا مي زنم و ميان خيسي نگاهم مي دوم تا بقعه باباركن الدين به تمناي يك بوسه روي سپيدي دستانش وقتي نمازش را سلام مي دهد و با من مي ماند تنها...
.....
حسين هم عاشق بود
حسين هم تنها بود...

Posted by: واحه at February 16, 2005 09:33 PM

گمان ميكردم آنقدر آشنا باشد كه به معنا نياز نباشد اما معني:
خدايا براي تست حمد و ستايش سپاسگذاران تو بر مصيبت زدگي آنها. ستايش خداي را بر بزرگي مصيبتم. خدايا روزيم عطا كن شفاعت امام حسين را در روز ورود به قيامت و ثابت بدار گام صدقم را نزد خود با حسين و ياران حسين، آنانكه جان دادند براي حسين عليه السلام.

Posted by: پرنيان at February 16, 2005 08:20 PM

و اما....!!!!!
پرنيان عزيز، دوست من، زبان مادريمان فارسي است بگمانم(!) كاش ترجمه اي به فارسي هم مي گذاشتي تا بهتر مي فهميدم كه چه نوشته اي!

Posted by: کامه at February 16, 2005 03:15 PM
Post a comment









Remember personal info?