عشق آبي ست؟..

چقدر قشنگ. خوشحالم كه من هم به شك پايان دادم

سلام بانو..خوب هستی امروزوصف شما را از دوستم شنیدم ببینمتون چون گفته بودی دانشگاه اصفهانی من هم اصفهان زندگی میکنم ...وبلاگتون خیلی نازه ...دوست داشتم به امید دیدار ...درپناه حضرت زرتشت

حالا شد
هر چهره ائي با لبخند زيباتر است.
خوشحالم كه فعلا فضاي غم را ترك كرده ائي ميگويم فعلا" چون آدمي به غم هم نياز دارد و مي شود گفت به آنهم زنده است.

سلام بسيار وبلاگ زيبايي داريد و مطلبتو ن بسيار زيبا بود ...تمام دارایی‌ات را بنشان مقابلت و دل تنگی را محبوس همان صندوقچه كن و بسپار به آب كه به امید زنده‌ایم ....لذت بردم و ممنون كه سر زديد باز هم بيايد خوشحال مي شم موفق باشيد منم عكاسي خيلي دوست دارم ولي حرفه ايي كار نكردم با دوربين ديجيتال يه سر عكس گرفتم كه هر از گاهي تو وبلاگم مي ذارم هميشه سر بلند باشيد

بهار مي آيد و روزهايت را سرشار از سپيدي نجيب شكوفه ها ميكند شك نكن عزيزم .ايمان داشته باش كه ايمان اولين قدم رهايي و خوشبختيست . . . شاد باشي

بهار مي آيد و روزهايت را سرشار از سپيدي نجيب شكوفه ها ميكند شك نكن عزيزم .ايمان داشته باش كه ايمان اولين قدم رهايي و خوشبختيست . . . شاد باشي

سلام عزیزم
خوشحالم که از پیراهن غم بیرون کشیدی روح شاعرانه و لطیف ات را. برایت روزهای روشن آرزومندم.

بابا هنر مند ....... ارتعاش عشق را كاري با شك نيست.... من و توئيم كه شك را مي آفرينيم و از آن لذت و رنج مي بريم تمام نوشته ات حلاوتي به ياد مي آورد كه سخت خواستني ست بيخود نيست كه همگان را به حيرت مي اندازي عزيز چون براي بشر اين شيريني كم قابل درك است ..... دست و دل نازنينت را به خدايمان مي سپارم ..........

سلام.......راه هاي آبي پيراهني كه هنوز عطرش مانده در مشام عشق!...اين جمله بدجور به دلم نشست.......قلمت نويسا. دستت درست

هاي زندگي هاي زندگي
مي خواهمت
آنزمان
كه پاسخ تمام نقطه ها قلقلكم داد
.
سبكبالي جسمم رهايم ساخت
اندكي
پائين
پايم به زمين دوخته شده بود.
پرنيان عزيز خيلي زيبا بود.به نظرم خدا بايد به داشتن همچين بنده اي افتخار كند.

مانده ام چه بنويسم براي اين همه طراوت و عشق
اينجا همه چيز پيچيده در عطر اقاقي هاست، اينجا هوا دلگير نيست
زيبا بود پرنيان عزيز، زيبا...
غبطه مي خورم به اين همه !