آن عجوزه ي زشت زشتي دنيايي ست كه در پس نقاب طبيعت پنهان شده...

نياز عزيز
اين عجوزه زشت نيست. مثل به آرامش رسيدن يك نوزاد و رسيدنش به مرحله ديگري از بودن . مرگ و قشنگ تر نگاه كنيم با همه سختي هايي كه نصيبمون مي كنه

قصه ما یه سفر بود یه سفر تا خود رویا ..
تا ته یک شب روشن سفری تا خود فردا..
یه طرف گریز از تو یه طرف به تو رسیدن..
دل سپردن به يه رويا خواب دست تو رو ديدن..
قصه رو از نو شروع كن من به آخرش رسيدم..
من تو سادگي عشقت غيبت دستامو ديدم..
من مي خوام ساده بمونم تا تو عاشقم بموني ..
تا تن خسته من رو تا ته شب بكشوني..
واسه لمس كودكيها راه برگشتن من كو..
راهيم تا بي نهايت تا كليد فتح جادو..
شب بي تو رفتن من شب بي نبض ستارس..
وقتشه از تو گذشتن اين يه آغاز دوبارس..

اين عجوزه زشت تاب هيچ زيبا يي رو نداره ...

پرنيان عزيز قلبم فشرده شد . چقدر درد آور به سوگ نشسته اي نازنينم .. چي بگم كه تسلاي خاطرت باشه .. هيچ ... آه

salam, I can see all of things that you write in front of my eyes. I was with you 1 year and I know you very well maybe better than yourself.I am really sorry to hear this. if you was here you could see my tears. you know I don't know ziba but , you told me a lot about her. today I was very sad. I remembered you.I thought it's better to visit your site and remember nice past time, but ................

دردا و دريغا كه درين بازي خونين/بازيچه ايام دل آدميان است

سلام نازنين !..تسليت كه حرف كمي است اينجور وقتها ...خوابگاه بوده ام ميدانم چهارسال زير يك سقف زندگي كردن يعني چه ؟و چقدر روح ها به هم پيوند ميخورد زير همان سقفهاي چند متري !...خدا رحمتش كند !و صبر بدهد به تو وهر كس دوستش داشت !

متأسفم پرنيان.
من غمين گلهاي ياد كس را پرپر نمي كنم
من مرگ هيچ عزيزي را باور نمي كنم.

سخت است لحضه هایی را که تکرار کنیم: "با ما بودی... بی ما رفتی... چو بوی گل به کجا رفتی... تنها ماندم... تنها رفتی..." وقتی می خوانم کلمه به کلمه این نوشته را، می لرزم و درد را می خوانم در نگاه هر کلمه و باز...
روح بلندش قرین نور خداوندی و یادش همیشه گرامی

گاهي زماني فرا ميرسد كه بجز گذشته چيزي انسان را سرگرم نمي كند و بجز گذشته چيزي براي انسان باقي نمي ماند. در اين حال بايستي خود را به گذشته پيوند زد و با خاطرات خوب آن روحيه گرفت. اما حالا با رفتن يكي از بهترين دوستانمان بر گذشته ما ابري غمناك سايه انداخته است. الگوی استقامت و صبر: زیبا
چه مهربان بود و دوست داشتني.
چه مهربان بود و پر تلاش.
چه مهربان بود و مشوق.
چه مهربان بود و استوار.
چه مهربان بود و اميدوار.
چه مهربان بود و مهربان.
چه مهربان بود و ...
يادم مي آيد روز اول آزمايشگاه با چه صداقتي كمد كوچكش را با من تقسيم كرد. سخنش در گوشم مي پيچد: من و شما نداريم همه چيز در اين كمد مال هر دو ماست. فقط بايد مواظب باشي چيزي نشكند بخصوص سينتر گلاس باشه؟
جذبه و صلابتش تاثير خود را گذاشته بود. براستي از او ترسيده بودم. فردايش يك سينتر گلاس شكاندم. يك هفته آزمايشگاه نيامدم. و نگذاشتم هيچوقت بفهمد.
وقتي در يك امتحان من موفق شدم و او ناموفق ناراحت بود. فكر كردم بخاطر قبول نشدنش غمگين است. اما 3 روز بعد به من گفت: ببخشيد من پشت سر شما غيبت كرده ام. ناراحت بودم و آمده ام حلاليت بطلبم.
چه بگويم. كوچك اندام بود اما دلي به وسعت دريا و به پاكي آسمان آبي داشت.
مديون او بوده و هستم.
بياد اولين معلم آزمايشگاه تحقيق معدني خودم . خدايش رحمت كند. براي آمرزش او ... صلوات و فاتحه.

زیبا بود. خاطرات گذشته و داغهای نهفته دل من را شعله ور کردی.
شاد باشی

پرنيان عزيز سلام .... خيلي تحت تاثير نوشته ات قرار گرفتم ! عجيب است كه آنان كه دوست داريم هر چه شوخ طبع تر و خودماني تر باشند و يا بودند بيشتر دلمان درد ميگيرد بيشتر برايشان دلمان تنگ ميشود ... و آيا حديث آدمي جز اين است كه شادي از خود بيادگار بگذارد تا هميشه يادش در هر لبخند زنده شود ؟؟؟ روان آن دوست عزيز ات هميشه شاد و در جوار حق ! چه خوب است چنين يادگاري !

سلام پرنيان عزيز
احساس غريبي بهم دست داد
روحش شاد...

باورش سخت است...
بي گمان اين دنياي بي عاطفه ، لايق اين عزيز گرانقدر نبود.
روحش شاد.

سلام
آه از رسم دنیا که هر بار ما را در فراق عزیزی سوگوار می کند
خدایش رحمت کند

می توان غم را حس کرد و معصوميت را

گاهي اوقات وقتي در اوج زندگي وروز مره گي يهو خبري اينچنيني به آدم ميرسه مثله اينه که خدا وجوده خودشو به طوره خيلي محکم به آدم نشون مي ده.
آدمو مجبور ميکنه بر گرده به پشتش نگاه کنه .به جلوش نگاه کنه و ببنه خدا چقدر تو زندگيش حضور داشته .
يه جوري انگار مي ايستي بالاي زندگيت واز بالا بش نگاه مي کني
با ترس نگاش ميکني وفكر مي كني چيکار کردم که برا خدا ارزش داشته باشه .
قلبت تند تند ميزنه و نفست تو سينه حبس ميشه... .
.
افسوس که هميشه برا چند روز اين حالتو پيدا مي کنيم واز فرداش باز قاطي روزمره گي ميشيم .

متاسفم بابت زيبا.

دل نگرانم شدم نميدانم چرا ولي انگار كه او را ميشناسم.

سلام ..... درگير بغضي يواشكي شدم....دليل يواشكي بودنش را مي فهمي؟؟؟

بغضی واشکی و دیگر هیچ

سلام
آری ، چه سخت است غم جانکاه دوری دوست ،
حس غریبی به آدم دست میده انگار که ما هم باید کوله بارمان را آمادهِ رفتن کنیم فرصتی نمانده.
م.ا