گر سنگ از این حدیث بنالد عجب مدار

بقول حمید مصدق عزیز:

و من اندیشه کنان غرق این پندارم
که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت.

باید به فکر باغچه بود تا بتوان .......

اينجا ايران است!!!!!

انگار بي خبر مانده ام از تمام عالم!
حالا كه رسيده ام! چه پر درد!!!
هنوز گيجم...

سلام....خيلي وحشتناك بود....

نداشتن یک بخشه، که همه‌اش نیز نصیب ما شده... ولی حماقت چند بخشه که همه‌اش نصیب بالاتری‌ها شده...

فاجعه ي وحشتناكي بود... / خواستم بپرسم چطور ميشه به حلقه ي ملكوت پيوست؟

چه غم انگیز، چه دردناک!

كودكم، هنوز زود بود. هنوز رد لحظه‌هايت بر روي آدم برفي‌هاي حياط مدرسه باقي است. هنوز دشت‌ها و كوه‌ها منتظرت هستند تا با خنده‌هايت حزن سكوتشان را به شادي بدل كني. هنوز دست‌هاي كوچكت از سوز زمستان كبود بود...
كودكم، چه غريبانه رفتي.
هنوز زود بود...رفتنت.

نوشتن ايستادگی در برابر باد فراموشی است. در ميان جماعتی مثل ما که انگار به فاجعه خو کرده ايم و فاجعه تنها برامان خبر است خبری از خبرها که بزودی فراموش می شود تلاش تو برای فراموش نشدن فاجعه ستودنی است. و هنوز حتی خبر درست و حسابی هم نداريم که چه شد؟ آتش گرفتن بخاری که بچه های کلاس را نمی سوزاند.

خبر کوتاه بود: فاجعه
کوتاه و ساده مثل درد، مرگ، اشک

دلم تنگه برای گریه کردن، کجاست مادر کجاست گهواره من