سلام ژرنيان نوشته هات به جذابي پر طاووس ميمونه
پيروز باشي

سلام و درود
پرنيان عزيز خيلي زيبا نوشتي. هميشه موفق و شاد باشي.
اگر به كلبه اشك بارانم بيايد جهان را برايم هديه ميدهي

به اميد ديدار
باران

بايد امشب بروم.

بايد امشب...

سلام چيزي ندارم جر اين كه تبريك به خاطر قلم ذوقي با اين شيوايي و نجابت
قربان شما مسعود

كشتي ها رفته بودند كه ما زاده شديم .. حال ديگر به تمناي كدام ستاره آسمان خورشيد خود را به ما پس ميدهد ؟

با سلام سایت پرباری دارید موفق باشید.

پرنيان جان باد صبا كمي بيش از حد معمول به روز شده...

سلام پرنيان درد اشنا:

چقدر واژه واژه ي درد نوشته ات را با حس خونين دلم مي بلعم. و مانده ام حيران! كه چگونه تكه تكه هاي روح زخمي ام چنين سبكبال تا.... فكرو قلم تو سفر كرده اند! اما من، وامانده تر از هميشه ي تلخ ، زنجيري ديوارهايي شده ام كه روز به روز سياهتر و نزديكتر روحم را زنده به گور جسارت صادقانه ي شيداييش مي كنند. چه شيرين آزارهاي تلخ فرو خفته دلم را فرياد زدي!

سلام ..کلافه صدای ازدحام زندگی، کلافه همه حرفها همه لجبازیها، کلافه از حضور سنگ، ..كلافه ..اين روزها همه كلافه اند گفت اگه ميدونستم كلاف زندگي من دست كيه كه داره ميبافه ازش ميخواستم مال منو حتما بشكافه !

زيبا بود وغمگين.برقرار باشي و پاينده .

سلام پرنيان مهربان، درد آشناي عزيز:

چقدر واژه واژه هاي درد نوشته ات برايم ملموس است. انگار از درونم به فكر وقلمت سفر كرده اند!! كلافگي هايت، پنجه به ديوار كشيدنهايت، همان ديوارها كه روز يه روز سياهتر و نزديكتر ميشوند را ميفهمم. من گاه از تو ناتوانتر ميشوم چرا كه تو در اوج رنج باز قدرت كتابت اين همه درد را آن هم به خوبي ودر خور داري!! و من گاه قلمم نيز چنگ مي اندازد و ......

واي از اين تكرار هاي بي فرجام... واي از اين اميد كه نمي داني براي چه بندت مي كند...

گر مرد رهی، ميان خون بايد رفت
از پای فتاده سرنگون بايد رفت
تو پای به راه در نه و هيچ مپرس
خود راه بگويدت که چون بايد رفت!

مسأله راه است و روش و رفتار. مسأله اين است که آدم در خويش نماند و نپوسد، حتی اگر به قدر جنبشی خرد باشد:
کوشش بيهوده به از خفتگی!‌
با همين کوشش بيهوده می‌توان جلوی رکود فکر را گرفت تا انديشه پرواز را از ياد نبرد.