همسفر عشق شدن عاشقی است

رنگها حالا معنای دیگری دارند. نارنجی و بنفش، آبی و صورتی.
لکه های قرمز روی تنم را می شمارم می دانی چند تاست؟
رنگ موها و بلندی شان، حرمت می گیرند وقتی تو نگاهش می کنی. 
نگاهش می کنی؟
دست می گذاری روی قرمزی که داغ شوی و گُر بگیرم؟
می پرم آنسوتر و آویز بلندای قامتت و دوباره جان می گیرد خدا.
نوشته:
با بودنت
بهشت را دیدم
حالا خدا
دنبال سیب سرخی می گردد
تا از بهشت آسمان
رانده شود

می بینی چگونه واژه واژه از زبان بی زبان من می گوید؟ بالا می روم و پایین، زیر و رو می شوم که همه احساست را گلوله کنم آویزان واژه ها و نمی شود. چگونه جان نمی دهی در اینهمه لبریزی؟
چگونه نمی ترکی از پر شدن؟
چگونه نفست نمی گیرد؟ من این دور نشسته ام با دستهای بسته به نظاره نگاه قرمز تو مثل همان دانه های قرمز! و تو می گویی و می گویی و می باری و می خندی و بال می زنی. راه که می روم، هستی، پا به پای من. نفس که می کشم می آیی تند و بی صدا.
خوشبختی را انگار همه گم کرده اند و تو یکجا پیدا کرده ای و در پستو پنهان. گاهی سرک می کشی که دست خدا هم نرسد.
می خواهی بروم بنشینم میان چهار دیوار که هیچ کس نبیندم و هیچ کس نشنود مرا جز تو؟ 
می خواهی دست بکشم روی چشمهایت و بگیرم ذکر و بخواهم برای تو همه خود را؟
تمام می شود اینهمه احساست آنوقت؟
نگران دود می شوم و تو لبریزتر از پیش مهربان می شوی و دستهای من خالی می ماند مقابلت دور و دیر.
سودا گذاشته ای همه لحظه هایت را و من روی لحظه هایت نشسته ام آشوب گر و وسوسه انگیز.
خراب که شدی خبرم کن که تمام کنم. آنوقت بنشینم روبروی عمر تو و خط بزنم و بشمارم که چند ثانیه پس از تو نفس می آید، به یک هم نمی رسد، می رسد؟
نگاه می کنی و مثل یک نور می پیچی تا خورشید، داغ می شوی و مرز نمی شناسی تا هزار پاره شدن. تکه ای از تو که به من برسد من را بس. اما خدا رضا نمی دهد همین تکه را هم! تو بگو به خدا که من تو را هزار تکه کرده ام می گویی؟ بگو ابلیس هم اگر تکه ای از تو بگیرد سجده می کند، پس از این همه نا فرمانی.
چه می شود؟
همه تو می شوند و آشفته. همه تن مهر و عشق همه بوی دوست داشتن می دهند.
تصور کن ! 
یادت باشد بگویی که وام دار عشقی. یادت نرود که معشوق بهانه است.
تو قدم بگذار. تو هزار تکه شو تا من هزار بار، هزار تکه شوم. هر نفسم یک جا.
یاقوت آبی می نشیند روی تنم مثل یک لکه سرخ دیگر. داغ بوسه های تست می دانم.
گفته بودم یاقوت هم مقدس شده؟
آشفته و بی تردید نفس بکش. آرام و مطمئن می پیچم در هوای تنت که بدانی کجایم .
اینجا یا آنجا...
تنم که اینجاست مال خدا
نفسم که آنجاست مال تو
بگذار روی همه ذره هایم اسم تو باشد
تو حک می کنی با لبهات عشق را حرف به حرف روی تن زخمی من؟