به بلاگم سر بزنید و نزر دهید

سلام دوست نا آشنا....
من پرنيانم...
پرنياني از جنسي شايد شبيه تو....
دست نوشته هايت حجم و رنگي شايد به رنگ و غبار باورهاي من و ويراني قلمم بر كاغذهاي سياه شده از روزهايم را دارند, كه اين چنين در عمق لحظه هاي خسته روزهايم از ديدنششادمان شدم...
من پرنيانم...پرنياني غريب ...نا آشنا....نمي دانم....
دوست داشتم بداني كه اين جا در دوردست باورت كسي هست كه حجم بودنش به نزديكي سايه ات مي ماند...گر چه نميداني...

در لحظه هايي با سايه و روشن تنهايي و خستگي كه فرشتگان لحظه هايم در خوابند...مينويسم...

/"امروز ... ديروز.
گلدان كوچكم....مرگ بر او فرو باريد. وچشمان من در عزاي او به اشك نشست.
نبض شقيقه هايم تند تر و تند تر زد....و بعد همه چيز به حركت در امد.
و اولين اتفاق دنيا مرگ بود.

امروز..........ديروز........
جوجه بي پر و بال كبوتري در هراس طوفان گرفتار شد. و چندي بعد....
باز تنها حادثه مرگ بود...

و خستگي...معلق ما ندن در حماقت ها...تنها بود امروز بود. "/

پرنيان.
parnian_amid@yahoo.com

سلام
دل تو هر لحظه با حسين است
تكيه كلام تو يا حسين است
يه خواهشي بكنم؟؟؟
نه اينكه من گناه نمي كنم ولي جون من اين همه گناه نكنيد
هميشه عاشق يكديگر بمونيد(دختر خانم هاي بي معرفت گوش كنند)
نمازتونو بخونيد
از همه مهمتر دل كسي رو نشكنيد

سلام دوست فرزانه

کاش شاعر بمانید و ایرانی و ایران پرست

شعر زیبای
گفتم از تکرار تکرارام بگو

سالهای نوری با شعار یا حسین یا تقی یا عباس فاصله دارد
امید که شجاعت داشته باشید و این چند خط را بدون پیش داوری بخوانید
---------
برداشت از هر بیان به حال آنروز آدم مربوط است عزیز. چرا شجاعت نداشته باشم؟

چه جای ماه,

که حتی شعاع فانوس

درین سیاهی جاوید کورسو نزند

بجز طنین قدم های گزمه سرمست

صدای پای کسی

سکوت مرتعش شهر را نمی شکند

به هیچ کوی و گذر

صدای خنده مستانه ای نمی پیچید.

_ کجا رها کنم این بار غم که بر دوش است؟

چراغ میکده آفتاب خاموش است

دنبالِ عکسی از "مدینه" می گشتم، اینجا پیدا کردم. حلال کنید.

سلام پرنيان عزيز

...

شد در تب و تاب آب ! آب ! آب ! عباس
در دست گرفت مشک بی آب عباس

تا آب رسید و ... نه ! ننوشید و گذاشت
یک داغ بزرگ بر دل آب عباس

...

اگر در کهکشانی دور
دلی يک لحظه در صد سال ياد من کند، بی شک،
دل من در تمام لحظه های عمر، به يادش می تپد پرشور.
من اينک در دل اين کهکشان دور ، اين منظومه های نور،
اين خورشيد، این بو سه و لبخند ، اين رخساره های شاد،
شکوه لطف تان را با کدامين عمر صد ها ساله پاسخ می توانم داد ؟

سلام پرنیان جان
من هم مذهبی هستم وهمیشه یاد امام حسین رو زنده میکنم

به من هم سر بزن

امشب دلــم از آمـــدنت سرشار است

فانوس به دست کوچـــه ی دیدار است

آنگــــونه تو را در انتظــــــارم که اگـــــر

این چشم بخوابد آن یکی بیــدار است.

ّپرنيان جان فرصتي دست داد تا نوشته هاي قديم اي ات را مروري كردم. چقدر شعر شتاب كن را دوست دارم. چقدر زيبا بود و بعد نم اشكي...

سلام پرنيان عزيزم .

اسم زيبا ، نوشته هاي زيبا و قالب نوشته ات هم كه زيباست و حتم دارم تمامي اينها سرچشمه اش از روحي زيباتر و والاتر است . عزيز دلم به كوچه باغ دلتنگيهاي غزل خوش آمدي . ليست پيوندهايم را هم با پيوند پرنيان مزين كردم . اميدوارم جسارتم را ببخشي .

×××××××××××××××××××××××××××××××××××

یک روی خوش به پنجره ، باران نشان نداد

حتی برای خاطره ، دستی تکان نداد

سرشار از پرنده و گل بود،باغمان

آفت رسید و فرصت سبزی به آن نداد.

وقتی پرندگان همه رفتند، هیچ کس،

با یک نگاه ساده تسلایمان نداد.

گفتی شکسته حرمت گل در هجوم باد.

بی خود نبود گریه به چشمم امان نداد.

درآزمون عشق و غزل ثبت نام شد،

اما کسی به غیر دلم امتحان نداد.

باید قبول کرد خدا هم از ابتدا،

احساس و عشق را به کسی رایگان نداد.

دستان مرد ، منتظر نان و سیب بود.

اما کسی نشانه ای از سیب و نان نداد.

باید که اعتراف کنم هیچ حادثه،

چون چشم های مست تو ما را تکان نداد...

شجاعتي مي خواهد هر دو اينها ... چه ملال چه اندوه عشق...

سلام . نوشته كوه و من مرا برد به عالمي ديگر. به زمان كوه گردي ها و كوه نوردي ها. نميداني كه چه حسي به من داديد با اين نوشته....و فكر ميكنم كه كوهنوردان همه احساسي بي اندازه مشترك دارند در اين مقوله.

سلام

در عاشقي گريز نباشد ز سوز وساز استاده ام چو شمع مترسان ز آتشم

راستي من ادرس اقاي نوبتي رو ديدم و مطلبي درباره بيستون و ايشان . نكند نادانسته همشهري هم باشيم . دنياي كوچكي شده اين دنياي مجازي. موفق باشيد ....

بر زمين سرد خون گرم تو... ريخت آن گرگ و نبودش شرم تو...