November 29, 2008

عارف

آقاي عارف مربي كوه من كه بسيار از او آموختم مرد.
به همين سختي
پيش از اين از او گفته بودم عكس از روزهاي كوهنوردي و روزهاي تلخ زمين گير شدنش گذاشته بودم. تلخ جان داد

پرنیان November 29, 2008 5:53 PM
Comments

از دست دان دوستان و عزيزان سخت است و جانكاه كه از آن گريزي نيست ولي نام و ياد نيك زنده كننده خاطرهاست.
متاسفم و براي تو و بقيه آرزوي طول عمر دارم

Posted by: علی at December 21, 2008 3:17 PM

سلام
........خدا همه گذشتگان را رحمت كند .... ما هم دير يا زود مي رويم و .....نماند بجز نام نيكو و زشت.......اين سبزه كه امروز تماشاگه ماست-تا سبزه خاك ما تماشاگه كيست.....
اما......
ناراحتي من و شما و ديگري فقط ازباب تامل است به اسباب فراموش شده ولاغير ...
اما.....
ببخشيد و جسارتا ....قدري تحمل و تامل مي كرديد.....اين نوع متن نوشتن الآن چندان دل نشين نيست.....وقت اش الآن نبود.....مي گذاشتيد براي بعد...... اين مطب را پاك كنيد و بعد از دو سه مطلب ديگر بگذاريد.....البته ببخشيد جسارتي بود......

Posted by: نجوای قلم at December 2, 2008 11:13 AM

سلام
اندیشه،منش و راه رسول همیشه زنده هست
روحش شاد.

Posted by: شهریار at November 30, 2008 8:38 AM
Post a comment









Remember personal info?